The last stars come out from their hiding place
the golden moon looks in the mirror of water
cars and streetcars are silent
through the windo w comes the messenger of the shining moon
aray ofhope
rests on the face of Immaculata

Covered by a coat of silent prayer in the flickering smile of stars under the eyelids of heaven looking always on me in the azure blue weather I sing the song about the Immaculata

The leaves have fallen from the trees the flowers of the green lands become silent by the white overcoat of roads comes the Immaculata

A slender shape
similar to a poplar fluttering in the wind
hands held out in the gesture of invitation
a gentle smile like a ripe berry
and eyes fuli of brightness
in her hand, a rosary

Immaculata
Lady of silver mornings
and pleasant sun sets
Dawnofnight
Hope of return
Immaculata

Ostatnie gwiazdy wychodzą z kryjówek
złoty księżyc przegląda się w lustrze wody
zamilkły auta tramwaje
przez okno wpadł goniec płonącego księżyca
promien nadziei
spoczął na Obliczu Madonny

Otulony płaszczem rozmodlonej ciszy
w migocącym uśmiechu gwiazd
pod powiekami nieba
patrzącego wciąż na mnie
lazurem pogody
z czerni Sześciowiekowej Ramy
śpiewam mą pieśn
o Niepokalanej

Opadły liscie drzew
zamilkły kwiaty krain zieleni
po białym płaszczu dróg
podąża Niepokalana

Postać wysmukła
podobna topolom przy wiatru powiewie
ręce wyciągniete w geście zaproszenia
lagodny uśmiech dojrzałych jagód
i oczy pełne blasku
w ręku różaniec

Niepokalana
Pani srebrzystych ranków
i pogodnych zachodów słonca
Jutrzenka nocy
Nadzieja powrotów
Niepokalana